Selecteer een pagina

De Roosendaalse Marieke de Bra ging paaldansen uit angst voor de liefde

ROOSENDAAL – Uit angst voor de liefde ging Marieke de Bra paaldansen. Bezocht jarenlang een therapeut. En landde ruw op de bank van haar ouders in Roosendaal. Iedereen mag het meemaken in haar documentaire Mama.

door John Bas
Marieke de Bra (40) monteert momenteel in een Amsterdamse studio.  Op basis van vele uren materiaal, de voorbije twee jaar verzameld. Vaak gemaakt met haar foontje, maar ook professioneel met camera- en geluidsmannen. De afwerking van haar film en de muziek vergde financieel nog een en ander, vandaar dat Marieke via crowdfunding het benodigde bedrag binnenhaalde. ,,Er is nog veel te doen, maar mijn film komt eraan.”

Het wordt een emotionele docu, net zo aangrijpend als hilarisch. De dochter van de Roosendaalse dansschoolouders Ank en Han de Bra kent na jaren gedoe met mannen en relaties weinig schaamte meer. Ze durft te zeggen en te laten zien waar het om gaat. ,,Hallo, ik ben Marieke en ben bang voor de liefde. Noem het verlatingsvrees of bindingsangst, maar ik móest er iets aan doen.”

Ze huurde een paal en een professionele coach en trainde een jaar lang manisch in een versleten en soms ijskoud kraakpand. ,,Tien uur per week struggelen met die paal”, zegt De Bra als ze een fragment toont dat de montage zeker overleeft. Een enorme smak en een forse blesssure. 

Ik dacht dat paaldansen mij misschien erotischer en aantrekke­lij­ker zou maken voor mannen

Schaars gekleed, niet echt sensueel. ,,Ik dacht serieus dat paaldansen mij misschien erotischer en aantrekkelijker zou maken voor mannen. Werd nogal eens teleurgesteld in de liefde, te vaak onenightstands. Gaandeweg ontdekte ik dat het niet alleen aan mijn persoon en mijn lichaam lag. Het waren vaak verkeerde mannen. Maar ook mijn jeugd in die allesoverheersende dansschoolsfeer. Een periode waarin ik met mijn ouders nauwelijks sprak over mijn gevoelens.”

Potentie

Onzekerheid, angst en frustratie brachten de Roosendaalse single al eerder tot haar geruchtmakende fotoproject Mannen met potentie. Via Tinder maakte zij afspraakjes en nam steevast een camera mee. Het publiek zag soms zeer intieme zelfportretten van Marieke met mannen in bad, in bed en bij het ontbijt.

,,Voorheen deed ik mij vaak stoerder voor dan ik ben. Ik vond die dates doodeng. Maar had nu zelf de regie. Het was oké om te doen, ik ontmoette ook sympathieke mannen. Maar uiteindelijk bleef mijn liefdesleven toch best kut, hoewel ik op zich een fijn en vrolijk leven leid.” 

Dankzij haar passionele werk als fotograaf en journalist voor tijdschriften en bedrijven. En dankzij haar uitbundige bijbaantje als brugwachter in Mokum. Marieke ontdekte haar verlatingsangst bij een psycholoog in de stoel. Die bezocht ze al sinds 2015, maar De Bra filmde alleen de sessies in het laatste jaar.

Ongemakkelijk

Zoals zij ook pas recent voor haar innerlijke zoektocht terug ging naar haar ouders. Ze maakte prachtig filmische beelden tijdens de lessen in de dansschool, maar draaide uiteindelijk ook kaal en koel op de bank. Met moeder. 

,,Ongemakkelijke gesprekken. Ik heb mijn moeder vroeger niet vaak uitgesproken gezien. Waar ik juist veel emotioneler ben en weinig schaamte ken. Om haar en ons gezamenlijke verleden bleek veel te draaien. Daarom noem ik de documentaire uiteindelijk toch Mama.”

Vader Han de Bra in zijn dansschool in Roosendaal. © still uit de film van Marieke de Bra

Cliffhangers

Hoeveelste ik werd bij het Nederlands kampioen­schap paalsport? Dat vertel ik in mijn film pas

De Bra is nu twee jaar verder na de eerste specifieke opnames voor de documentaire. Daarin zien we behalve haar valpartijen en beurs getrainde lijf ook haar deelname aan het NK Paalsport, vorig jaar. De uitslag gebruikt ze nog als cliffhanger.  Net als de afloop van haar gesprekken met haar ouders. 

Die wisten niet precies waar hun dochter mee bezig was, dachten aanvankelijk dat de documentaire alleen om het paaldansen en het verloop van de kampioenschappen in Waalwijk ging. ,,Ze hebben er ook nooit naar gevraagd, misschien is dat wel tekenend voor onze relatie. Ik moet ze dat toch nog eens vragen.”

Ik blijf niet meer hangen in ellende. Ben opener.

En de liefde? ,,Lauw, maar zeker niet hopeloos. Ik zoek die warmte van een relatie wel. Dit hele proces heeft mij sterker gemaakt. Ik blijf niet meer hangen in ellende. Ben opener. Anderen kunnen van mijn documentaire ook wat leren. Als je dicht bij verdriet komt en daar open over durft te zijn, gaat de schaamte over en kom je er een stuk beter uit.” 

Check de video hier